Kunnátta heilbrigðisstarfsfólks í íslensku
Dreifibréf Landlæknisembættisins nr. 12/2004
Tilmæli landlæknis
Um kunnáttu heilbrigðisstarfsfólks í íslensku
Eitt af grundvallarskilyrðum góðra samskipta sjúklings við lækni og aðra heilbrigðisstarfsmenn er gagnkvæmur skilningur. Samkvæmt lögum um réttindi sjúklinga nr. 74/1997 á sjúklingur rétt á upplýsingum um heilsufar sitt, ástand og batahorfur, fyrirhugaða meðferð og önnur hugsanleg úrræði, meðferðina og afleiðingar þess ef ekkert verður aðhafst. Í tilskipun Evrópuráðsins frá 1993, 93/16/EC, sem fjallar um frjálsan flutning lækna og um gagnkvæma viðurkenningu á prófskírteinum, segir í 20. gr. að: „Aðildarríkin skuli tryggja, eftir því sem við á, að hlutaðeigandi einstaklingar afli sér, bæði í eigin þágu og vegna sjúklinga sinna, þeirrar málakunnáttu sem með þarf til að geta lagt stund á starfsgrein sína í gistiríkinu.?
Læknafélag Íslands ályktaði í síðasta mánuði á aðalfundi sínum að gerðar verði lágmarkskröfur um kunnáttu lækna í íslensku þegar læknar af erlendu bergi brotnu er ráðnir til starfa hér.
Í ljósi ofanskráðra sjónarmiða tekur Landlæknisembættið undir þessa skoðun Læknafélagsins og beinir því til stjórnenda heilbrigðisstofnana að lágmarkskunnátta í íslensku sé tryggð þegar heilbrigðisstarfsfólk sem hefur bein samskipti við sjúklinga og ber ábyrgð á þeim er ráðið til starfa. Minnt er einnig á að samkvæmt lögum um réttindi sjúklinga skuli sjúklingi sem ekki talar íslensku eða notar táknmál tryggð túlkun á upplýsingum sem honum eru gefnar.
Landlæknir
Sent stjórnendum heilbrigðisstofnana
Uppfært 28. nóvember 2008