Talmeinafræðingar
Talkennarar og talmeinafræðingar starfa í leikskólum, skólum, á sjúkrahúsum, endurhæfingarstöðvum, greiningarstöðvum, hjá sveitarfélögum og á eigin stofum.
Talkennarar og talmeinafræðingar vinna við greiningu á mál- og talmeinum ásamt meðferð og má þar nefna frávik í málþroska og framburði, stam, raddveilur, tjáningarerfiðleika eftir heilablóðfall og kyngingartregðu. Einnig meta þeir þörf fyrir og veita þjálfun í óhefðbundnum tjáskiptaleiðum. Ráðgjöf er mikilvægur þáttur í starfi talkennara og talmeinafræðinga.
Talmeinafræðingar vinna í nánu samstarfi við kennara, lækna og aðrar uppeldis-og heilbrigðisstéttir. Í byrjun meðferðar þarf yfirleitt tilvísun frá lækni. Skjólstæðingar eru á öllum aldri, allt frá ungabörnum til aldraðra. Þær aðferðir sem talkennarar og talmeinafræðingar beita eru mismunandi og byggjast á nákvæmri greiningu.
Markmið meðferðar getur verið að:
- auka málskilning
- auka máltjáningu
- stuðla að bættum boðskiptum
- styrkja talfæri
- leiðrétta framburð
- lagfæra tunguþrýsting
- auka málfærni
- draga úr raddvandamálum
- draga úr stami
- auka málvitund
- draga úr þvoglumæli
- draga úr lestrarörðugleikum
- styrkja ritmál
- styrkja hljóðkerfisvitund
- vinna með óhefðbundnar tjáskiptaleiðir
Um talmeinafræðinga gildir reglugerð nr. 618/1987 með breyt. nr. 480/1988
Félag talkennara og talmeinafræðinga (FTT)Uppfært 4. nóvember 2008