Almennar bólusetningar 2004
Tilmæli sóttvarnalæknis
Almennar bólusetningar
1. Leiðbeiningar um notkun pneumókokka bóluefna
Í dag eru á markaði tvær tegundir bóluefna gegn pneumókokkum:
- Fjölsykrubóluefni: Innihalda fjölsykrur 23 mismunandi hjúpgerða pneumókokka. Virkni hreinna fjölsykrubóluefna er lítil hjá börnum og ættu þau því ekki að nota hjá börnum yngri en 5 ára.
- Fjölsykrur tengdar próteinum: Innihalda fjölsykrur nokkurra hjúpgerða pneumókokka sem tengdar hafa verið við prótein. Prótein tengdu bóluefnin eru vel virk hjá ungum börnum og koma í veg fyrir alvarlegar sýkingar, einkum blóðsýkingu og heilahimnubólgu en eru minna virk gegn miðeyrnabólgu. Þau ættu því að nota hjá börnum yngri en 5 ára. Á markaði er eitt bóluefni sem inniheldur sjö hjúpgerðir, Prevenar®. Þessar sjö hjúpgerðir pneumókokka valda um 90% alvarlegra pneumókokkasýkinga hjá börnum yngri en tveggja ára á Íslandi, um 68% sýkinga hjá börnum tveggja til 16 ára, 43% hjá einstaklingum 16-65 ára og um 60% hjá einstaklingum eldri en 65 ára (Magnús Gottfreðsson/Helga Erlendsdóttir). Á næstu árum er von á bóluefnum sem innihalda fleiri hjúpgerðir og munu þau því veita vörn gegn fleiri sýkingum.
Í dag (febrúar 2004) hefur ekki verið tekin ákvörðun um almenna bólusetningu gegn pneumókokkum hjá börnum. Hins vegar er mælt með bólusetningu hjá:
-
Öllum eldri en 60 ára á 10 ára fresti.
Bólusetning gegn pneumókokkum getur verið gagnleg hjá eftirtöldum hópum:
-
Einstaklingum (börnum og fullorðnum) með ónæmisbælandi sjúkdóma
-
án milta vegna slyss eða sjúkdóms (asplenia)
-
með skert ónæmi, einkum vessabundið ónæmi
-
á ónæmisbælandi meðferð
-
með HIV sýkingu
-
með langvarandi hjarta-, lungna- og nýrnasjúkdóma
-
með sykursýki
-
Einstaklingum sem þurfa að undirgangast kuðungs (?cochlear?) ígræðslu
-
Einstaklingum með mænuvökvaleka
Bólusetning með Prevenar®.
|
Aldur v. |
Grunnbólusetning |
Endurbólusetning með |
|
2-6 mánaða |
3 skammtar |
einn skammtur við |
|
7-11 mánaða |
2 skammtar |
einn skammtur við |
|
12-23 mánaða |
|
- |
|
24-59 mánaða |
1 skammtur |
- |
2. Leiðbeiningar um notkun bóluefna gegn hlaupabólu
Lifandi, veiklað bóluefni gegn hlaupabólu kom fyrst á markað í Japan upp úr 1970. Þar og í nokkrum öðrum löndum í Asíu hefur bóluefnið verið notað í ungbarnabólusetningu til margra ára en í Bandaríkjunum hefur frá og með 1995 verið mælt með bólusetningu allra barna eldri en 12 mánaða.
Hlaupabólubóluefni (VarilrixÒ, GlaxoSmithKline) hefur verið á markaði hér á Íslandi í nokkur ár en ekki hefur verið mælt með almennri notkun þess í ungbarnabólusetningum hér á landi. Þar sem að bóluefni gegn hlaupabólu hefur sýnt sig að vera mjög virkt gegn alvarlegri hlaupabólu (>95%) og vel virkt gegn allri hlaupabólu (70-90%) vill sóttvarnalæknir benda íslensku heilbrigðisstarfsfólki á nokkrar ábendingar og frábendingar fyrir notkun þessa bóluefnis.
Á þessari stundu hefur ekki verið tekin ákvörðun um almenna notkun bóluefnisins í ungbarnabólusetningum á Íslandi.
- Hraustir einstaklingar eldri en 12 mánaða sem ekki hafa fengið hlaupabólu. Geta verið bólusettir að eigin ósk og á eigin kostnað. Börn 12 mánaða til og með 12 ára fá eina sprautu en einstaklingar 13 ára og eldri tvær sprautur með 4-8 vikna millibili.
- Hraustir einstaklingar sem annast ónæmisbælda sjúklinga og ekki hafa fengið hlaupabólu; t.d. einstaklingar í fjölskyldum þar sem ónæmisbældur einstaklingur dvelur eða starfsfólk á sjúkrahúsum. Mjög litlar líkur eru á að bólusettur einstaklingur smiti hinn ónæmisbælda af veirunni sem er í bóluefninu og því er ekki þörf á sérstökum varúðarráðstöfunum í samskiptum ónæmisbældra við nýbólusettan einstakling.
- Hraustir einstaklingar útsettir fyrir hlaupabólu. Hafi hraustur einstaklingur verið útsettur fyrir hlaupabólu þá getur bólusetning innan þriggja sólarhringa frá smiti komið í veg fyrir sjúkdóm.
- Hlaupabólubóluefni má gefa samtímis öllum bóluefnum en ekki í sömu sprautu eða á sama stað. Ef MMR bóluefnið er ekki gefið á sama tíma þá verður að líða minnst 1 mánuður á milli bólusetninga. Þetta gildir ekki um önnur bóluefni.
Frábendingar:
- Börn <12 mánaða. Þar sem mótefni gegn hlaupabólu frá móður geta verið til staðar í barninu allt fyrsta árið þá er almennt ekki ráðlegt að bólusetja börn < 12 mánaða því mótefnin geta minnkað ónæmissvörunina.
- Ónæmisbældir einstaklinga. Að öllu jöfnu skal forðast að bólusetja ónæmisbælda einstaklinga, sérstaklega þá með bælingu á frumubundnu ónæmi. Ekki skal bólusetja sjúklinga með ALL (acute lymphocytic leukemia) fyrr en sjúkdómurinn hafi verið í rénun (remission) í eitt ár.
- Einstaklingar á sterameðferð. Einstaklingar á háskammta sterameðferð (>2 mg/kg/dag af prednisón eða >20 mg/dag ef >10 kg) í meira en 1 mánuð skal ekki bólusetja. Eftir að sterameðferð hefur verið hætt í 1 mánuð má hins vegar bólusetja. Sjúklingar á lægri skömmtum af sterum og a.ö.l. með óskert ónæmiskerfi má bólusetja þó margir kjósi að hætta meðferð í 1-2 vikur áður. Sterameðferð með innöndunarúða er ekki frábending fyrir bólusetningu.
- Þungun og brjóstagjöf. Engin dæmi eru um alvarlega sýkingu hjá fóstri eftir bólusetningu móður. Brjóstagjöf er ekki frábending fyrir bólusetningu móður eða barns.
- Ofnæmi fyrir neomycin. Saga um alvarleg ofnæmisviðbrögð við neomycin er frábending fyrir bólusetningu. Hafi einstaklingur hins vegar einungis sögu um ofnæmisviðbrögð í húð (contact dermatitis) er óhætt að bólusetja.
- Gjöf mótefna og annarra blóðefna. Hafi einstaklingur fengið mótefni eða blóðgjöf er ráðlagt að bíða með bólusetningu í a.m.k. 5 mánuði þar sem mótefnasvarið getur orðið lélegt.
-
Gjöf salisýlata. Hætta á Reye heilkenni er óþekkt eftir bólusetningu einstaklinga sem eru á salicýlat meðferð. Bóluefnaframleiðandinn mælir hins vegar með að bíða með salicýlatgjöf í sex vikur eftir bólusetningu.
Aukaverkanir bólusetninga:
Aukaverkanir hlaupabólubólusetninga eru fátíðar og mun sjaldgæfari en eftir venjulega hlaupabólu.
- Hlaupabóluútbrot hafa sést í 37 skipti eftir hverjar 100.000 bólusetningar. Í flestum tilfellum var um náttúrulega hlaupabólu að ræða.
- Herpes zoster sést eftir 2,6 bólusetningar af hverjum 100.000 en sést hjá um 68 af hverjum 100.000 börnum sem sýkst hafa af hlaupabólu.
- Engum alvarlegum tilfellum hefur verið lýst hjá einstaklingum sem sýkst hafa af veiklaðri veiru sem í bóluefninu er.
23. febrúar 2004
Sóttvarnalæknir
Sent til: Heilsugæslustöðva og Heilsuverndarstöðvar Reykjavíkur
Uppfært 3. mars 2007